16 / 8 / 1379 دو شنبه درس شمارهء ( 253 ) كتاب النكاح / سال سوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : كلام در ايجاب حرمت ابد به وسيلهء تزويج در حال احرام است ، در اين جلسه ابتدا طوائف ثلاثهء روايات را نقل مىكنيم ، آنگاه تفصيلى را كه مشهور به آن قائل شده‌اند ، با دو تقريب بيان مىكنيم ، سپس كلام مرحوم آقاى خوئى را در دفاع از نظريهء مشهور ( در فرض اينكه روايت دال بر عدم حرمت ابد وجود نداشته و قائل به مفهوم اصطلاحى براى لقب نگرديم ) نقل و ناتمامى آن را بيان مىكنيم . آنگاه مختار عده‌اى كه قائل به حرمت ابد در صورت علم يا دخول شده‌اند را ذكر و مخدوش بودن آن را ثابت مىكنيم و بالاخره به ذكر مناقشهء مرحوم حاج شيخ در جمعى كه مشهور به آن قائل شده‌اند مىپردازيم . * * * روايات باب سه دسته‌اند ، دسته‌اى دال بر حرمت ابد مطلقاً و دسته دوم روايتى است كه به حسب ظاهر بدوى دلالت بر عدم حرمت ابد مطلقاً مىكند و دسته سوم دال بر حرمت ابد در خصوص عالم به حرمت است ، و مشهور قائل به حرمت ابد در فرض علم به حرمت مىباشند . الف ) نقل روايات مسأله : طائفه اولى ( نكاح محرم مطلقاً موجب حرمت ابدى است ) 1 - محمد بن يعقوب باسناده عن موسى بن القاسم عن عباس عن عبد الله بن بكير عن اديم بن الحر الخزاعى عن ابى عبد الله « عليه السلام » قال : ان المحرم اذا تزوج و هو محرم فرّق بينهما و لا يتعاودان ابداً و التى تتزوج و لها زوج [ و الذى يتزوج المرأة و لها زوج ] يفرق بينهما و لا